Mixed paëlla por favor, Life after football & Eline goes Ibiza!

“PUERTO, PUERTO!!” waren dus de woorden waar wij onze eerste morgen op Ibiza mee werden gewekt. M’n vader schoot vanuit het bovenste bed zo de douche in (sinds wanneer is hij zo alert om 07.00 uur?) en daarna had ik nog precies 12,5 seconden over om mijn tanden te poetsen. Ja, ik ben er zo eentje die altijd ’s avonds doucht en dat kwam op dit moment dus wel even heel goed uit!

Voor we het wisten reden we met Polly de ferry af en binnen een klein kwartiertje stonden we ‘zomaar ineens’ voor het appartement waar ik het aankomende jaar ‘gewoon even’ woon. Het voelde gek, omdat ik eigenlijk nog steeds geen idee had waar ik aan begon. Maar, tegelijkertijd voelde het, vanaf het eerste moment dat ik K. en haar zoontje ontmoette, ook direct heel vertrouwd en goed. Door de intercom kregen we instructies door hoe we bij hen terecht zouden komen (rechter deur, weer rechts, met de lift naar de vijfde verdieping en dan weer rechts) en eenmaal boven werden we enthousiast ontvangen.

De week vóór mijn aankomst had ik nog ge-facetimed en het appartement zag er, van zelfsprekend, precies uit als op de camera! Er stond een slaapkamertje op mij te wachten en daarnaast trouwens ook een eigen badkamertje mét een douche/bad én toilet. Wat een luxe, hè? Daarnaast kreeg ik zelfs direct kastruimte in de keuken en ook een eigen plank in de koelkast. Het was duidelijk dat er goede voorbereidingen waren getroffen. Het voelde heel fijn om zo warm te worden ontvangen!

Na een theetje op het balkon maakten zij zich op voor de dag (school start iedere doordeweekse dag om 09.00 uur) en zo hadden wij alle tijd om Polly leeg te halen en de spullen te verplaatsen naar mijn kamertje. Na 1500 kilometer in een Renault Twingo én 8 uur op een ferry, waren we stiekem toch ook wel gewoon heel erg toe aan het strand. Dus, toen Polly leeg was (en mijn kamertje vól), besloten we op zoek te gaan naar het zand en de zee (wat uiteindelijk nog geen 10 minuten lopen bleek te zijn)!

De dagen met mijn vader op Ibiza zijn voorbij gevlogen! Dinsdag 29 mei, de eerste dag, hebben we vooral onze rust gepakt door als twee zeesterren neer te storten op het strand en woensdag besloten we vervolgens om een stukje te gaan rijden en het eiland te verkennen. Ik moet namelijk heel eerlijk zeggen dat mijn eerste indruk van het verkeer op het eiland nogal ‘hectisch’ was. Het gaat vlug, er zijn achterlijk veel rotondes (met meerdere banen, zonder lijnen) en iedereen achter het stuur lijkt maar gewoon te doen wat op dat moment goed voelt (of misschien toch nét iets minder goed) voor hem/haar. Ik vond het dus wel lekker om mijn eerste kilometers op Ibiza af te leggen met mijn vader naast me en, al heel snel, bleek gelukkig dat ik mij druk maakte om helemaal niets – het is, zoals eigenlijk altijd, gewoon een kwestie van doen en gáán en als je er dan zelf middenin zit, valt die ‘hectiek’ uiteindelijk reuze mee. Halleluja!

Woensdagavond, beter bekend als onze ‘bonte avond’, zijn we als afsluiter van ons vader-dochter-reisje heerlijk uit eten geweest in Ibiza old town (“Mixed paella for two persons, por favor”) en hebben we de avond afgesloten met een wandeling langs de haven van de stad. Wát een boten liggen daar, de één nog groter dan de ander. Niét normaal! Wie weet mag ik het aankomende jaar wel eens mee als babysitter op zo’n ‘bootje’…

Die donderdagmorgen bracht ik mijn vader naar het airport (dat is om precies te zijn 8 minuten rijden) en na hem te hebben uitgezwaaid stond ik er toen echt alleen voor. Ik besloot terug te gaan naar het appartement en even de tijd te nemen om mijn kamertje lekker eigen te maken. Vanuit Nederland heb ik een kledingrek meegenomen en ook een aantal leuke decoraties als lichtslingers, een wandkleed en een dromenvanger. Al heel snel werd het écht mijn kamertje, wat er dan ook voor zorgt dat ik ook écht thuiskom wanneer ik het appartement binnenloop. Zó fijn!

Een dag eerder, op woensdagmiddag, werd ik gebeld door A., de eigenaresse van het bedrijf waar ik nu voor werk, met de vraag of ik donderdagavond wellicht al een boeking zou kunnen doen. Ondanks het feit dat mijn eerste werkdag pas op maandag zou zijn, leek het mij eigenlijk wel leuk om gewoon al te starten. Dus, die donderdagavond 31 mei, had ik mijn eerste échte boeking in the pocket! Twee Engelse jongens van dertien, wat in eerste instantie easy zou zijn, omdat die gasten zichzelf toch wel zouden vermaken op de iPad en telefoon. Toch vond ik dat maar saai, ik kon toch niet onopgemerkt weer het huis verlaten? Dus ik startte een gesprek over voetbal, liet filmpjes en foto’s zien van de huldiging van Feijenoord op de Coolsingel (“WOW, that’s só amazing!”) en binnen tien minuten waren we met z’n drieën aan het voetballen langs het zwembad, in het zonnetje. Nou, die baan als babysitter, die bevalt me wel!

Diezelfde woensdagmiddag werd ik gebeld door Marjolein, een oud-collega van mij. Zij was met haar ouders en zusjes een weekje op het eiland en had op vrijdag nog geen plannen. Nou, dat kwam natuurlijk perfect uit! Zo reed ik vrijdagmorgen richting het huis waar zij verbleven en hebben we samen een heer-lij-ke dag gehad – begonnen bij Cala Bassa Beach Club (waar Marjolein trakteerde op de meest fantastische sashimi én Cava Sangria die ik ooit heb geproefd) en uiteindelijk kwamen we aan het einde van de middag, via een vriendin van Marjo, terecht bij Marble Stella Maris in San Antonio. Hier vonden de opnames voor Life After Football plaats en hebben we geheel onverwacht in het zwembad gehangen met o.a. Royston Drenthe, Mr. Polska, Frank de Boer en Najib Amhali. Heel tof om eens mee te maken (en ik was nog niet eens een week op het eiland)!

Op zondagmiddag maakte ik kennis met A. (ze zat op het terras en ik mocht gezellig aan komen waaien!) en in de loop van de avond spraken we af bij Cova Santa (een restaurant/club op een waanzinnig mooie locatie). Hier ontmoette ik Natasja, zij woont sinds april op het eiland met haar dochtertje en heeft óók een eigen tekstbureau! We hadden dus genoeg om over te kletsen en spraken aan het einde van de avond af om binnenkort eens ergens te meeten op een mooi strandje!

In die tussentijd, nog vóórdat ik A. daadwerkelijk ontmoette, werd ik gebeld met de vraag of ik het wellicht leuk zou vinden om op haar huis en twee hondjes te passen. Zij vertrok spontaan een aantal dagen naar Nederland en ze zocht dus eigenlijk een babysitter voor haar eigen ‘kindjes’. Uiteraard vond ik dat geen probleem + toen ze mij vertelde dat er best een vriendinnetje mee mocht komen, werd het alleen maar leuker! Direct appte ik mijn vriendinnetje Eline (die zat toen met haar bescheiden kontje in Toscane) en binnen een dag waren de tickets geboekt. Té gek toch, hoe het leven soms kan lopen?

Ze is er geweest van dinsdagavond 5 juni, t/m zondagmorgen 10 juni en we hebben álles gedaan wat we graag wilden – twee hippie markten (waar Walter Kroes ook rondhuppelde), winkelen en tapas bij La Bodega in Ibiza old town, chillen op Las Salinas en Sa Caleta, ijsjes wanneer het maar mogelijk was en cocktails op Talamanca Beach (waar Estelle Cruijf na een paar minuten plaatsnam aan het tafeltje direct naast ons). We deden lekker cheap boodschappen bij de Lidl en hebben alle dagen genoten van de heerlijkste homemade tapas én sangria ooit! De hondjes lieten we gedurende de dag natuurlijk regelmatig uit om te rennen en te zwemmen en in die paar dagen heb ik drie boekingen, inclusief een waanzinnig mooie wedding op een prachtige locatie, gehad. Terug naar huis vanaf de bruiloft ben ik trouwens nog over een bizar grote RAT gereden. Ja, ik had twee kinderen in m’n auto en we voelden alledrie de ‘hobbel’ heeuuul goed, brrrr. Ik denk serieus dat die meiden nog nooit zó hard hebben gelachen! Zondagmorgen rond 06.00 uur bracht ik Eline terug naar het vliegveld en toen ben ik nog even lekker mijn bedje ingedoken (ik was die nacht namelijk pas om 03.00 uur thuis van het oppassen)!

Inmiddels heb ik er alweer een aantal boekingen opzitten bij een gezin (waar ik de komende week nog een paar keer mag komen) én hebben mijn moeder en zusje ook hun tickets geboekt naar het eiland! Daarnaast heb ik via Mercedes (het meisje dat mijn logo voor Knap Stukkie Tekst heeft ontworpen) een baantje weten te vinden als schoonmaakster van de finca van haar oom en tante (een Spaans huis op het platteland waarvan de kamers/appartementen worden verhuurd aan toeristen). Het is maar voor zeven ochtenden, maar ik zie het als een lekker, extra zakcentje (en die kan ik hier tenslotte goed gebruiken)! In die zeven dagen komt Mercedes zelf ook naar Ibiza en natúúrlijk hebben we afgesproken om elkaar te zien! Ook heb ik een ontbijt-date bij Pau Natural met Jessica, een oud-stagiaire van mij die mij aan het begin van dit avontuur in contact bracht met A. . Jessica woont nu ook op het eiland en we hebben meer dan genoeg om bij te kletsen!

Wauw, wat heb ik al veel gedaan in die twee weken dat ik nu op het eiland ben. En oh, wat staan er nog onwijs veel leuke dingen op de planning! Ik heb het goed hier, leef een mooi leven en ben dankbaar voor alle toffe dingen die op mijn pad zijn gekomen én gaan komen. Dat Koen het zo naar zijn zin heeft in Canada, draagt ook bij aan mijn geluk. Onze dagen vliegen voorbij (en dat terwijl we ze niet eens samen doorbrengen). Ik denk dat, dat een héél goed teken is en dat ik op Vancouver International Airport sta vóór we het doorhebben!

4 gedachten over “Mixed paëlla por favor, Life after football & Eline goes Ibiza!”

Laat een reactie achter op Mama

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *