Misschien wat het wel allemaal te mooi om waar te zijn. Misschien ook niet?

Herken je dat? Het gevoel dat je iets zó graag wil, dat je er op dat moment alles voor over hebt om het voor elkaar te krijgen. Het kan gaan om een nieuw kapsel, een sprong uit een vliegtuig, of misschien wel een etentje bij dat fancy sterrenrestaurant – het maakt eigenlijk helemaal niet uit wát het is, het gaat erom dat het in je hoofd zit en dat je niet zal rusten voor je het in handen hebt.

In mijn, of eigenlijk ons geval, ging het om de drang naar een nieuwe uitdaging, naar avontuur. Koen wist precies wat hij wilde; huizen bouwen van boomskeletten in Canada en daarna samen rondreizen in een camper. Ik had eigenlijk geen idee wat ik wilde, of waar ik precies naar op zoek was. Samen reizen. Ja, dat wilde (én wil) ik net zo graag als hij en dat gaat dus sowieso gebeuren. Maar, de invulling van mijn eigen reis naar het ‘samen reizen’ toe, was een stuk minder duidelijk dan die van Koen. Toch was het zijn enthousiasme, wilskracht en doorzettingsvermogen wat mij motiveerde om, dat wat die onrust in mijn reet veroorzaakte, óók na te jagen. Waar of hoe? Dat zou de tijd mij wel leren.

Het leek mij heerlijk om ergens te kunnen overwinteren en wat te kunnen verdienen om te sparen voor onze reis door Canada. En zo kwam ik dus ineens terecht op Ibiza. Zoals ik al eerder schreef ging dat proces snel (misschien wel té snel?) en voor ik het wist had ik een baan én een woning op het eiland. Binnen een paar weken diende ik mijn ontslag in, nam ik afscheid van Michelle als mijn huisgenoot én kocht ik ineens een auto, die ik, via Barcelona, uiteindelijk parkeerde op Ibiza.

Als babysitter werken en wonen op één van de bekendste eilanden ter wereld en daarnaast nog bijverdienen met een eigen tekstbureau. Het klonk mij als muziek in de oren en ik heb dan ook nooit een seconde getwijfeld of er zelfs eens écht goed over nagedacht. Het leek wel of het zo in mijn schoot geworpen werd – dit móést gewoon zo zijn! Of was het misschien toch te mooi om waar te zijn?

Om na deze vier bovenstaande alinea’s maar direct met de deur in huis te vallen (én een lang verhaal zo kort mogelijk te houden); ik ben niet meer werkzaam als babysitter bij de agency waar ik begin juni startte. Gedurende de afgelopen weken is duidelijk geworden dat ik niet bij het bedrijf pas en het bedrijf niet bij mij. Tja, dan komt dat hoofdstuk ineens heel abrupt tot een einde. Of dat dan ook het einde betekent van mijn avontuur op Ibiza? Neuh, dat zeker niet! Op de een of andere manier geeft het mij rust en de kracht om voor iets nieuws te gaan waar ik mij wél in kan vinden en waar ik wél gelukkig van word. Het voelt op dit moment nog een beetje alsof ik keihard op m’n bek ben gegaan (want dit was toch mijn plan?), maar wanneer ik zou zeggen dat ik heb gefaald, zou ik mezelf tekortdoen. Ik geloof daarom ook dat er iets anders op mijn pad komt en dat, dat de reden moet zijn waarom ik hier ben. Dat zit nu in mijn hoofd en je raadt het vast al, dat gaat er niet uit vóór ik het in handen heb.

Waar ik eigenlijk naartoe wil met dit blog, is dat iets wat je in eerste instantie zó graag wilde, uiteindelijk niet altijd hoeft uit te pakken als van tevoren gehoopt of gedacht – door dat nieuwe kapsel zie je eruit als een poedel, die sprong was uiteindelijk iets wat je nóóit nog eens zou doen en het eten in dat fancy restaurant zou je achteraf nog niet aan je ergste vijand hebben voorgeschoteld. Maar, had je dat geweten wanneer je er niet gewoon voor was gegaan? Of had het dan voor altijd saai en veilig in je hoofd blijven zitten en had je, je dan telkens weer afgevraagd “Wat als…?” Ja, dat laatste hè? En dat is nu precíés wat ik bedoel… Ibiza, bring it on! 

5 gedachten over “Misschien wat het wel allemaal te mooi om waar te zijn. Misschien ook niet?”

  1. he Nikki!
    Natuurlijk altijd benieuwd hoe het met je gaat en nu al jouw verhalen in 1 klap uitgelezen!
    Wat schrijf je toch geweldig (is je vak, ik weet het…)

    Go for it! ( wat het ook mogen zijn…)
    Wacht met smart op jouw nieuwe ” stukkie”

    Liefs Margot

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *