K3 op Ibiza, op bezoek bij een vreemde én uit eten met Patty Brard

Ik denk, of weet eigenlijk wel zeker, dat ik kan zeggen dat ik écht vriendinnetjes heb gemaakt hier op Ibiza. Zo introduceerde ik Rayette in mijn vorige blog (dat meisje dat mij benaderde via Facebook) en ook heb ik, via de paarden, Leandra ontmoet. Net zoals Rayette geeft Leandra ook yogalessen hier op het eiland en, geloof het of niet, ook zij komt uit Rotterdam! Mijn eerste date met Rayette was een etentje in Santa Eularia en Lean kwam dus een paar ochtenden helpen bij het Horse Rescue Centre. Denk dat er wel mag worden gesproken van ‘love at first sight’, want voor we het wisten stonden we met z’n drieën op Namasté en sindsdien gaan we als K3 op Ibiza door het leven!

Namasté is een heel tof, knus feestje dat tijdens het hoogseizoen iedere woensdag wordt georganiseerd op de locatie van de Las Dalias Hippy Market. Wanneer je toe bent aan iets anders dan al die grote clubs en *** herrie, is dit oprecht the place to be! Livemuziek op twee verschillende podia, diverse foodcorners en de allerleukste kraampjes met kleding en sieraden. Om nog maar niet te beginnen over de aankleding en versiering van de locatie – Namasté, we will be back soon!

Hier op het eiland is het trouwens begonnen met regenen en sinds die dag zijn er al een aantal ‘goede’ natte dagen geweest. De eerste bui was zelfs zó heftig dat mijn hele appartement was volgelopen met water, waardoor ik toen ál m’n handdoeken heb moeten inzetten om de schade te herstellen.

Tussen het noodweer door waren er gelukkig ook momenten zonder regen en dat was maar goed ook, want Léon (ken ik vanuit Nederland) en zijn vriendinnetje waren op het eiland te vinden en we hadden een lunch op de planning staan! We zijn wezen eten bij Passion in Santa Eularia en hebben elkaar die middag lekker bijgepraat over al onze avonturen! Oók de markt in San Joan heb ik samen met Leandra weten te bezoeken (deze markt is trouwens echt té leuk), om vervolgens wat te drinken bij Los Otros met Rayette en twee vrienden van haar, Juliette en Rogier. Juliette was vanuit Nederland een paar dagen op bezoek en Rogier is al zo’n zeven jaar te vinden op het eiland. Moeilijk dat we zijn, hadden we direct een klik met elkaar en hebben we dus ook al de nodige avonturen beleefd! Zo zijn we op die dag van de markt in San Joan ’s middags vertrokken naar Cala Benirras om daar de zonsondergang te bekijken. Het was een zondag en juist op zondag is Cala Benirras een strandje waar veel mensen te vinden zijn. Het is namelijk zo dat een aantal locals daar aan het einde van de middag starten met trommelen en dit volhouden tot de zon onder is. Bijzonder om mee te maken en te zien, maar door al die toeristen en dure drankjes toch ook wel heel commercieel (wat ik toch ook wel heel erg jammer vind).

Gedurende het trommelen werden we door Rogier uitgenodigd om de volgende avond bij hem thuis te komen eten – een vriend van hem, Marcel, vierde zijn verjaardag en hij was wel eens toe aan nieuw gezelschap, in plaats van altijd maar dezelfde mensen om ons heen. Daarnaast is Marcel kok op het eiland en het leek hem daarom leuk om voor ons te koken. Nou, dat lieten we ons natuurlijk niet nog eens vragen en dus zaten we de volgende avond bovenop een berg met uitzicht op Santa Eularia bij Rogier in zijn tuin te genieten van de heerlijkste gerechtjes. We hadden een taartje gekocht en uiteraard ook de nodige ballonnen en slingers. Toen ik dit aan de mensen thuis vertelde kreeg ik vragen als ‘Maar, wie the fuck is die Marcel dan?’ en ‘Ga je serieus naar de verjaardag van een vreemde man?’, maar dat is denk ik gewoon zoals het hier gaat op het eiland en daarnaast hebben we toch maar weer een té leuke avond in the pocket!
 

In diezelfde week stond er iets op het programma waar we bij het Horse Rescue Centre al heel lang naar uit hebben gekeken -Sadek El Bahjaoui (ja, je weet wel..) kwam speciaal voor ons naar het eiland om een Horsemanship masterclass te verzorgen en dat is in de paardenbranche echt wel iets om trots op te zijn! Helaas was zijn eigen trots nog nét iets groter dan de onze, want de vriendelijke vent is nooit op komen dagen en heeft ons, om een lang verhaal kort te houden, dus gewoon in de steek gelaten. Sterker nog, zijn social mediakanalen lieten zien dat hij het helaas te druk had met het bruinen van zijn benen. Stonden we dan, met een goedgevuld barretje en diverse mensen die zich hadden opgegeven voor de masterclass… Gelukkig was er iemand anders, gespecialiseerd in Horsemanship, op het eiland aanwezig én ook in de gelegenheid om a la minuut onze kant op te komen. Zo hebben we er, geluk bij een ongeluk, toch nog een heel leerzame, gezellige avond van kunnen maken!

Ja, je leest het goed – of eigenlijk lees je er dus niet over – een écht inkomen heb ik al een tijdje niet mogen ontvangen. Alhoewel, Knap Stukkie Tekst gaat heel goed (dus het is zeker niet dat ik zonder geld zit), maar een baan vinden op het eiland heeft een aantal weken niet echt bovenaan mijn to do list gestaan. Luxe uit eten heeft er dan ook niet ingezeten, maar de meesten weten dat ik niet de moeilijkste persoon ben en dat ik daarom graag een uitzondering maak wanneer die gelegenheid zich voordoet. Toen Leandra mij dan ook vroeg om samen met haar en een vriendin uit eten te gaan bij het pop-up ‘restaurant’ Terra Masia (zeker de moeite waard om even op te zoeken) zat ik al aan tafel voor ze het doorhadden. Terra Masia vind je op het plattenland en overdag kun je er terecht voor zelf-geoogste groenten en fruit. Zo nu en dan op vrijdagavond worden de stoeltjes en tafels uitgeklapt en wordt de locatie omgetoverd tot een knus romantisch openlucht restaurantje (waar ik toch best wel met Koen had willen zijn) met sfeervolle lichtslingers, live cocktailshakers en buiten BBQ onder de sterren – From Farm to Table. Je betaalt hier €85,- per persoon om te mogen genieten van de vers bereide gerechten van eigen land en wat je daar dan bij drinkt, komt daar natuurlijk nog eens bovenop. Daarnaast zit je trouwens wel ‘gratis’ op hetzelfde stukje grond als Patty Brard. Ha, je kunt je daarom vast voorstellen dat het echt een éénmalige uitzondering was – gelukkig wel eentje om niet snel meer te vergeten!

In het kader van ‘eten moet je toch’, besloten we de volgende dag weer uit eten te gaan, maar dit keer wat meer te letten op onze centen. Het pop-up foodfestival La Huerta werd georganiseerd en de hapjes en drankjes die hier werden gemaakt en geserveerd kostten allemaal ónder de €10,- (Patty Brard was hier dan ook niet te vinden). Heel toevallig was er die avond livemuziek van Tim Akkerman (we zijn echt zijn groupie aan het worden) en ook kwam ik Dianne (een meisje van mijn basisschool) en haar vriendinnen tegen op het festival. Wéér een heerlijke, gezellige avond!

Tussen al die hapjes, drankjes en dansjes door, heb ik helaas ook tijd moeten maken voor een wat serieuzere zaak. De situatie bij de paarden veranderde niet en ik merkte aan mezelf dat ik er constant heel erg mee bezig was. In een gesprek met de eigenaresse bleek dat mijn kijk op de toekomst van het rescue centre heel erg afweek van hoe zij het zag en dat was voor haar uiteindelijk genoeg reden om die middag aan te geven dat ze liever had dat ik zou vertrekken. Deze keer, het is tenslotte al de tweede keer dat ik word gevraagd te vertrekken, hield dit niet alleen in dat ik mijn ‘baan’ kwijt was, maar ook mijn appartement (ik werkte tenslotte vrijwillig en in ruil daarvoor mocht ik in het appartement wonen). Voor de tweede keer in een maand raapte ik dus al m’n moed bij elkaar om wéér m’n hele zooitje in m’n Twingo te laden…

4 gedachten over “K3 op Ibiza, op bezoek bij een vreemde én uit eten met Patty Brard”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *