Kajakken met zonsondergang, mijn ouders op Ibiza én stiekem even terug naar NL

Nu ik toch al een aardig tijdje op het eiland rondhuppel, hoor ik steeds meer dingen om mij heen die ik eigenlijk nog wel moet zien voordat ik hier vertrek. Gelukkig heb ik nog een aantal maanden, dus besloot ik een to do lijstje te maken en aan te vullen met alles wat ik nog wil zien en doen op Ibiza. Toen ik Leandra hierover vertelde, riep ze dat ook zij zo’n lijstje heeft met toffe dingen die ze nog wil ondernemen en dus besloten we onze lijstjes samen te voegen. Geen slecht idee, want zo zijn we bijvoorbeeld uitgekomen bij Cinema Paradiso Ibiza – een open air bioscoop die wekelijks films draait op verschillende bijzondere locaties, verspreid over het eiland. De bios die wij heel graag wilden bezoeken, was die bij Amante (een waanzinnig mooi én prijzig restaurant in prachtige baai aan de oostkust van het eiland). Helaas waren we niet de enige die hier geïnteresseerd in waren en bleek de avond gewoon al te zijn uitverkocht toen we voor kaartjes wilden kijken. Maar, wanneer het eiland je leuk vindt, komen er leuke dingen op je pad: vraag niet hoe, maar een uur later verscheen er een bericht op mijn tijdlijn waarin twee kaartjes werden aangeboden – Ha, je begrijpt natuurlijk wel dat die voor ons waren! De locatie was inderdaad bijzonder en de film was eh, ook heel bijzonder (maar dan op een andere manier). De lichtslingers, het glaasje cava, de popcorn, de enorme zitzakken én de geluiden van de zee zorgden er dan ook voor dat we tegen het einde van de film aan in een heerlijke slaap vielen…

Iets anders wat op ons to do lijstje stond, was een bezoekje aan Below Zero. Below Zero is een ijssalon die bekend staat om o.a. de ‘bubble waffle’ en aangezien wij altijd in zijn voor wat lekkers, maakten we maar al te graag tijd vrij voor zo’n beroemd ‘ijsje’. En dat hebben we geweten… Er is zeker weten niets gelogen over de look van de shop en het ijs, al weten we niet heel goed wat we uiteindelijk vinden van het ijs zelf – het is vooral héél véél, waardoor je je hoofdzakelijk druk maakt over ‘hoe dit weg te werken’ en minder de focus legt op de smaak. Agh, we kunnen ‘m in ieder geval afkruisen van ons lijstje én we hebben altijd de foto’s nog!

Tussen het werken in de winkel door heb ik optimaal gebruik gemaakt van mijn vrije dagen. Zo had ik zelf nog een klein to do lijstje met dingetjes waar ik graag naartoe wilde en dus besloot ik Leandra en Rayette uit te nodigen (ondanks dat zij overal al waren geweest). We zijn die dag o.a. naar de Spaanse pottenbakker geweest – het gaat mij namelijk hoe dan ook lukken om daar servies te kopen nog vóór Polly (mijn autootje) naar Nederland teruggaat) en ook hebben we de twee allerleukste woonwinkels op het eiland afgestruind: SLUIZ Ibiza & COCOQ (ogh, als ik toch eens al het geld van de wereld op m’n rekening zou hebben staan…). Tussendoor hebben we trouwens geluncht bij Aubergine en dát is een restaurantje waar je sowieso moet zijn geweest wanneer je op Ibiza bent – een schattige tuin, prachtig ingericht restaurant en de aller heerlijkste truffelrisotto die je ooit hebt gegeten (echt geloof me)! We sloten de dag af op (veel te) hoge hakken mét Baileys bij On the Beach in San Vicente en dat was wel even een besefmomentje – potverdikkeme, wat ben ik blij met die twee chica bonitas!

We zaten er lekker in die week en dus besloten Lean en ik om nóg iets af te strepen van ons lijstje: kajakken met zonsondergang! Via de organisatie Walking Ibiza hebben we de zon letterlijk in de zee zien zakken terwijl we zelf op én in datzelfde water te vinden waren. Ja, na de kajaktocht besloten we namelijk ook nog even een duik te nemen en dat maakt de avond helemaal compleet. Echt waanzinnig mooi om de zonsondergang te kunnen zien vanuit een kajak, een heel bijzonder moment!

En toen was het weer eens tijd om naar Nederland te gaan! Maar, niet voor lang, want ik stapte het vliegtuig in naar Rotterdam, om vervolgens (na wat heerlijke dagen met vriendinnetjes én een bezoek aan mijn huis in Hilly!) een paar dagen later op Schiphol richting Lanzarote te vertrekken – yes, de jaarlijkse reis naar het buitenland van de SGK stond weer op de planning en als reiscoördinator keek ik daar het hele jaar al naar uit! Na twaalf dagen alleen maar feest, was het vervolgens tijd voor een tripje waar ik óók al heel lang naar uitkeek – samen met mijn zusje Amber en mijn nicht Robin vloog ik voor één nachtje naar Londen! Maar, we waren niet met z’n drieën, er vloog namelijk een special guest met ons mee: onze opa (beter bekend als Opa Koopmans) was ook van de partij en dat was best heel bijzonder, die dag stapte hij namelijk voor het aller-aller-allereerst in een vliegtuig!

Na twaalf dagen Lanzarote en twee dagen Londen stond ik weer met beide benen op Rotterdam Airport, sliep ik een nachtje bij mijn ouders in Barendrecht en kon ik vervolgens weer richting Rotterdam Airport om terug naar Ibiza te vliegen. Ook deze keer vloog ik niet alleen, want eindelijk mocht ik acht dagen lang mijn ouders het eiland laten zien! Hoe dat was? Dat was TE LEUK! Allebei waren ze al eens bij mi ‘op visite’ geweest hier, maar nog niet samen. En daarnaast was dat ook helemaal aan het begin, toen ik ook zelf nog zoekende was op het eiland. Nu ik hier al een tijdje zit heb ik fijn plekjes gespot en weet ik precies waar we wanneer moeten zijn – helemaal TOP dus en zo hoefden die twee nergens over na te denken en waren ze écht op vakantie. In die acht dagen hebben we letterlijk het hele eiland rondgereden en hebben we héél wat hotspots bezocht en gezien: SLUIZ en COCOQ, twee waanzinnige woonwinkels, de Punta Arabi Hippiemarkt, Cala d’Hort met uitzicht op Es Vedra, de San Joan market, de smalle straatjes van Dalt Vila, Cala Vadella (de lievelings baai van mijn moedertje) én Formentera! En dan heb ik het nog niet eens gehad over wat we allemaal hebben gegeten… o.a. een heerlijke lunch bij Giri Café in San Joan, fantastische tapas bij La Bodega in Talamanca en ook bij Home Loos in Figueretes, patat met mayo bij Café de Hoeck, verrukkelijke pinchos bij Mar A Vila in Ibiza stad én een gezellig etentje met vrienden uit Nederland bij La Brasa! Al met al hebben we dus echt een onvergetelijke week gehad met zijn drietjes en heb ik het heel leuk gevonden om hen te laten zien wat ik nu eigenlijk allemaal uitspook. Daarnaast hebben ze Rayette en Leandra ontmoet (ook helemaal leuk!) én heb ik al die dagen lekker bij hun in het appartement mogen slapen – weer eenmaal terug op het eiland had ik namelijk geen woning (ik sta ook wel bekend als een echte hippie) en die bedbank bij mijn ouders in het appartement klonk mij dan ook als muziek in de oren!

Op hun beurt vroegen mijn ouders zich dan eigenlijk wel af waar ik zou gaan slapen wanneer zij weer naar huis zouden gaan. En dat was natuurlijk een heel goede vraag (ondanks dat ik daar al een tijdje een nóg beter antwoord op had). Koen besloot een paar weken daarvoor namelijk om als verrassing voor twee weken naar Nederland te komen en ik was de enige die het wist, want het was dan natuurlijk ‘wel zo leuk’ als ik er dan ook zou zijn! (Rayette en Lean, héél goed dat jullie je niet hebben versproken!!) En dus vertrokken mijn ouders op dinsdagmorgen en vloog ik er een dag later achteraan – hoe vind je die? Zó spannend!! Ik landde die morgen om 11.50 op Amsterdam vanaf Ibiza en Koen zette na een half jaar weer voet op eigen land om 12.10 (ja, een perfecte timing)! Ik besloot om nog niet door die ‘Hello Goodbye’ schuifdeuren te gaan, maar eerst maar eens te zoeken naar waar zijn bagage op de band zou komen – de aankomsthal van vluchten vanaf Ibiza, zijn namelijk echt helemaal niet in de buurt van de aankomsthal van internationale vluchten. ‘Achter de schermen’ passeerde ik dus de ene na de andere vertrekhal, om uiteindelijk aan te komen bij die van hem. Dáár wilde ik dan door de schuifdeuren en dáár wilde ik ‘m dan eindelijk weer zien na al die tijd, maar dat liep toch even anders dan gepland: hij stond daar namelijk al op z’n koffer te wachten en ik zou toch echt wel heel gevoelloos zijn als ik daar voorbij had gelopen alsof ik ‘m niet had gezien. En dat deed ik dus ook niet, hoor. Hij stond met zijn rug naar me toe en dus was het moment dat we elkaar eindelijk zagen nóg leuker. Héél fijn, maar ook héél gek om elkaar na zo’n lange tijd weer vast te kunnen houden. Ook zo bijzonder hoe het eigenlijk na een paar minuten alweer voelt alsof je nooit bij elkaar vandaan bent geweest.

Na een sappie op het vliegveld begonnen we aan onze reis richting Mijdrecht. Tja, er was nu eenmaal niemand om ons op te halen, dus zat er niets anders op dan om met het OV te gaan. Mijn schoonmoeder snapte er niets van toen ik ineens bij haar voor de deur stond en toen Koen tien minuten aanbelde wist ze helemaal niet waar ze het zoeken moest “HOE KAN DIT NOU, HOE KAN DIT NOU?” en toen haar man thuiskwam, riep Koen naar beneden of hij hem even kon helpen: hij herkende Koen’s stem gelijk en was natuurlijk ook heel blij verrast om ons weer te zien! In Mijdrecht zijn we twee nachtjes gebleven en we zijn er goed verwend; it felt good to be home!

Op vrijdag vertrokken we richting Voorthuizen, want het was tijd voor ons jaarlijkse familieweekendje. En, nu we toch ‘in de buurt waren’, leek het ons wel zo leuk om iedereen daar óók te verrassen! Weer mocht ik al eerste naar binnen, want eerlijk is eerlijk: Koen was toch wel de hoofd-act gedurende deze dagen, en ik denk dat de reacties van (vooral mijn moeder) te horen waren aan het begin van het park: “NIIIIKKKKKIIIIIII”! Mijn vader vroeg op zijn beurt heel onschuldig, ‘Ben je alleen?’ en terwijl ik heel onschuldig vertelde dat ik met de trein en de taxi was gekomen, kwam Amber haar slaapkamer uitgestormd met de woorden: “NEEEE, NEEEEE!!”Koen kwam namelijk via de achterdeur, langs de kamer van Koos en Amber, het huisje binnen en hij was onderweg dus gespot! Nu waren ze blij om mij te zien, maar hun reactie op mij viel in het niets met hoe ze reageerden toen Koen binnenstapte. Gegil, geschreeuw, gelach en ook vooral heel veel tranen van blijdschap. Ik denk dat we wel kunnen concluderen dat onze verrassing meer dan goed is geslaagd!

Op zondag reden we terug richting Rotterdam om Eline & Rom én Opa Koopmans te verrassen (die snapten er ook helemaal niets van) en op maandag, onze laatste dag samen in Nederland, hebben we zoals vanouds gescooterd en zijn we lekker de stad in geweest. En toen, na een lekker prakkie krootjes met speklappen van m’n moedertje, zat het er dus alweer op. De volgende dag vloog ik samen met mijn nicht Tess terug naar Ibiza en ook zij had geen idee!

Een gedachte over “Kajakken met zonsondergang, mijn ouders op Ibiza én stiekem even terug naar NL”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *